Podróż lądowa i morska

Podróż lądowa i morska

W poprzedniej części pisaliśmy o podróżach samolotem. Ale mimo coraz częstszego przesiadania się do samolotu ludzie nadal podróżują morzem, teraz raczej turystycznie niż służbowo, zaś podróż samochodem czy autokarem to codzienność.

Jednakże nasz organizm nie jest przystosowany do znoszenia długotrwałego falowania morza, czy też poruszania się po drogach z dużą prędkością. Stąd zarówno na statku, jak i w autokarze, samochodzie, czy wreszcie w pociągu mogą pojawiać się różne dolegliwości. Najczęstszą z nich jest choroba lokomocyjna.

Choroba lokomocyjna (kinetoza, motion sickness)

Dolegliwości związane z chorobą lokomocyjną mogą pojawić się podczas przemieszczania się każdym środkiem lokomocji, jednak najczęściej dokuczają podczas podróży morskiej (choroba morska) i podróży samochodem lub pociągiem. Do klasycznych objawów należą:

  • nudności,
  • wymioty,
  • zawroty i bóle głowy,
  • wzmożona potliwość,
  • ślinotok.

Towarzyszy im zwykle ogólne złe samopoczucie, wrażenie rozbicia, brak apetytu i zmęczenie. Mogą dołączyć się zaburzenia rytmu serca. Problemy zdrowotne ustępują zazwyczaj same po zakończeniu podróży i nie pozostawiają śladów. Choć choroba lokomocyjna może dotknąć każdego to wiadomo, że najczęściej chorują dziewczynki w wieku 2–12 lat.

Za przyczynę choroby uważa się brak zgodności odbieranych przez mózg bodźców wzrokowych z bodźcami odbieranymi przez błędnik (narząd równowagi). Podczas przemieszczania się środkiem transportu oko rejestruje poruszanie się, wysyła sygnały do mózgu, który zmianę otoczenia odbiera jako ruch. Z kolei błędnik, nie rejestruje zmiany położenia ciała (np. ruchu przy jednostajnej jeździe samochodem), reaguje natomiast na zmiany kinetyczne (hamowanie, przyspieszanie). W efekcie dochodzi do upośledzenia zgodności informacji odbieranych przez narząd wzroku i narząd równowagi, co skutkuje pojawieniem się objawów chorobowych. Uważa się, że odwrotny mechanizm też może powodować takie objawy. Dzieje się tak na przykład w czasie podróży morskiej, gdzie z kolei oko nie rejestruje zmian miejsca (ruchu), podczas gdy błędnik cały czas odnotowuje zmiany położenia (bujanie statku). Stąd najbardziej nasilone objawy pojawiają się pod pokładem, gdzie oko w ogóle nie rejestruje ruchu.

Objawy choroby lokomocyjnej można samemu znacznie złagodzić. Należy pamiętać o poniższych wskazówkach.

  • Należy wybrać najbardziej statyczne miejsce w pojeździe, tj.
    • przednie siedzenie w samochodzie lub z przodu autobusu (unikać siadania na wysokości osi kół),
    • w samolocie należy prosić o miejsce na wysokości skrzydeł, najlepiej przy przejściu, po prawej stronie,
    • w pociągu należy zająć miejsce przodem do kierunku jazdy,
    • przy podróżach morskich w środkowej części pokładu promu lub statku
  • Nie należy podróżować z pustym żołądkiem, ponieważ, wbrew powszechnym, a fałszywym przekonaniom, nie przeciwdziała to chorobie lokomocyjnej, a jedynie ją nasila.
  • Przed podróżą unikać ciężko strawnych posiłków, napojów gazowanych. Należy zjeść coś lekkostrawnego, jak owoce, warzywa, herbatniki.
  • Należy rezygnować z kawy, czarnej herbaty, alkoholu, nikotyny.
  • W czasie jazdy należy starać się utrzymywać wzrok w jednym, stałym punkcie nad linią horyzontu.

W łagodzeniu objawów choroby lokomocyjnej mogą też pomóc niektóre środki ziołowe, witaminy, czy leki.

Środkami pochodzenia roślinnego, są preparaty zawierające sproszkowane kłącze imbiru (Zingiberis rhizoma). Są one dostępne w postaci tabletek, pastylek do ssania lub syropu.

Można też przed podróżą zażyć witaminę B1. Witamina ta bierze udział w przekazywaniu impulsów nerwowych i pomaga cierpiącym na chorobę lokomocyjną złagodzić problemy z równowagą. Szczególnie dużo witaminy B1 zawierają karczochy, ryby, płatki owsiane, dziki ryż, szparagi i pszenica.

Nie pozwól by choroba lokomocyjna pokrzyżowała plany.